امشبی راشه دین درحرمش مهمان است مکن ای صبح طلوع
عصر فردا بدنش زیر سُم اسبان است مکن ای صبح طلوع
امشب اي مردم غفلت زده، مهلت بدهيد *** تا که «حر» سوي ره راست ز بيراهه شود
اصغرم را بگذاريد که تا فردا صبح *** سن قربان شدنش کامل و، ششماهه شود
شبِ تاريكِ عاشوراست امشب
ميانِ خيمه‌ها غوغاست امشب
يكي مي‌گريد از شوقِ شهادت
يكي مي‌گويد از عشق و شهامت
يكي همچون بُرَيْر و چون حبيب است
كه خود در ماتمِ شاهِ غريب است
يكي تنها نگهبانِ حريم است
سپهدارو علمداري كريم است
يكي اندر نماز و شور و حال است
به دور از غصه و درد و ملال است
يكي مست دو چشمان حسين است
يكي هر لحظه مهمان حسين است
يكي چون زينبِ دل خون، پريشان
به لب دارد ثناي حيِّ سبحان
بيايد لحظه ها سوي برادر
نظاره مي‌كند روي برادر
بگويد با دو چشمانش حسينم
تويي اميد من نورِ دو عينم
اگر فردا روي تنها شوم من
اسيرِ غربت و غمها شوم من
چه سازم با نگاهِ كودكانت
بسوزم من ز آه كودكانت
چگونه پيش چشمِ مستِ مجنون
ببينم ليلي‌ام افتاده در خون
18 سال پیش در چنین روزی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و جامعه روحانیت مبارز تهران، به مرجعیت حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی حکم دادند.
آیت‌الله عبدالله جوادی آملی
روایت است که در دست امام صادق علیه السّلام انگشتر جدّش حسین بن علی علیه السّلام بود و بر نگین آن نوشته بود: «لا إلهَ إلاّ الله، عُدَّةُ لِلِقاءِ الله»
رجانیوز: هشت ماهي كه بين انتخابات 88 تا روز 9 دي فاصله بود را بگذاريم كنار، چراكه احتمالا آنها هم درگير فتنه بودند و بنده‌هاي خدا درست نمي‌دانستند قضيه از چه قرار است و چكار بايد بكنند. اما خيلي از اين نهادهاي فرهنگي بعد از آن هم كاري نكردند. قبل از 9 دي كه فتنه بود و اوضاع در هم؛ بعد از آن هم كه الحمد لله فتنه تمام شده بود و همه چيز برگشته بود سر جايش! پس حق داشتند اين نهادها كه نسبت به فتنه قاعده شتر ديدي نديدي را بكار ببرند و يك صفحه كتاب يا دو سكانس فيلم يا يك نت موسيقي نسازند. دارم نهادهايي را مي‌گويم كه كاميون كاميون بودجه فرهنگي از بيت المال مي‌گيرند و بيلان كاري پر و پيماني هم دارند براي تحويل به مسئولان بالا دستي؛ حتي اگر نتيجه هشت ماه دفاع مقدس از جمهوريت و اسلاميت نظام چيز ديگري بود!
به گزارش رجانيوز، اما مگر در آن هشت ماه اين نهادها و مسئولانش به ميدان آمدند و قضيه را از كف خيابان‌ها جمع كردند كه حالا انتظار داشته باشيم در جهت تبيين و تحليل فتنه 88 و چگونگي شكستش كاري كنند؟ همان مردمي كه 9دي را خلق كردند حالا هم با امكانات ناچيزشان دارند اين كار را انجام مي‌دهند.
عکاس روس «آندرو اوسوکین» که در عکاس از نمای بسیار نزدیک «یا ماکرو» شهرت دارد در مجموعه جدید خود عکسهای خیره کننده‌ای از دانه‌های برف در حال آب شدن گرفته که جلوه خارق‌العاده ای از زیبایی‌های طبیعت را نشان می‌دهد.
منبع: خبرگزاري فارس
ضد عیب‌جوئی، عیب‌پوشی است که بزرگترین شاخه‌ای از خیرخواهی است و در فضیلت و شرافت پرده‌پوشی همین بس است که یکی از صفات آفریدگار جهان «ستّار» است.
توصیه راهگشای رهبر انقلاب با استعانت از کلام امام سجاد علیه السلام
شما ملاحظه فرماييد كه امام سجاد عليه الصّلاة والسّلام، آن مركز نورانيّت، آن معدن معنويت و كمال، زيْنِ همه عابدين عالم، در دعاهاى صحيفه سجاديه، با خود چگونه مواجه مى‌شود و خود را چطور در مقابل پروردگار عالم قرار مى‌دهد و استغاثه مى‌كند! در نيمه شب و بعد از نماز شب؛ آن هم نه نماز شبِ آدم معمولى و عادى، بلكه نماز شبِ سيّد سجاد، آن امام همام به پروردگار عالم رو مى‌كند و مى‌گويد: «و هذا مقام من استجبى لنفسه منك و سخط عليها و رضى عنك». يعنى «پروردگارا! من به خاطر نفس خودم، به خاطر ضعفها و نقصهاى خودم از تو شرمنده‌ام. بر نفس خود خشمگينم و از تو راضى‌ام.» اين جمله را امام سجاد عليه‌الصّلاة والسّلام، به پروردگار عالم مى‌گويد: «فتلقّيك بنفس خاشعه و رقبة خاضعه.» بازنگرى در خود اين است، كه انسان، آسمان كمال را مرحله پس از مرحله طى مى‌كند و كامل مى‌شود. اگر انسانهاى والا پديد مى‌آيند و اگر معنويّات و زيباييها خود را ظاهر مى‌كنند و نشان مى‌دهند، همه بر اثر بازنگرى در خود و ديدن نقايص و عيبهاى خود است. برخلاف انسانى كه چشم را بر روى همه اين ضعفها ببندد؛ خود را فارغ بداند؛ مغرور به خود و مغرور به خدا شود؛ مغرور به اندك شعله نورانيّتى شود كه در وجود او و بالاخره در وجود هر انسانى هست و خود را نشان داده است و نهايتاً به همين قانع شود. بعضى افراد هستند كه به كمترين خيرى از خيرات در وجود خودشان قانعند. فردى كه چنين است، ديگر كمال را نمى‌تواند طى كند.
بيانات در ديدار پرسنل و فرماندهان ارتش ۱۳۷۵/۰۱/۲۸
سخنگوي كارگزاران مي گويد هاشمي رفسنجاني 6 ماه پيش از انتخابات رياست جمهوري سال 76 از اين حزب خواسته بود به كمك خاتمي بروند. در آن زمان خاتمي رقيب اصلي ناطق نوري بود.
